Geplaatst op

Wij Worden Wakker .

Bron is Wij worden wakker

hoe we tot slavernij gebracht zijn – en hoe we voorgoed vrij kunnen worden.

Zoals alle dieren wil de mens gebruik maken van de hulpbronnen om hem heen. In vroeger tijden gingen we op jacht, we visten en we aten wat de natuur ons verschafte. Maar op zeker moment gebeurde er in ons iets opmerkelijks, iets vreselijks: als enigen onder de dieren kregen we angst voor de dood en voor mogelijk toekomstig lijden; dit was het begin van een grote tragedie en voor sommigen van ongedroomde mogelijkheden.
Want als we bang worden voor de dood, voor pijn, dreigementen of gevangenschap, zijn we niet meer onszelf en worden we van waarde op een manier waaraan geen enkele andere hulpbron kan tippen: de grootste bron van inkomsten voor de mens zijn niet natuurlijke hulpbronnen of werktuigen of het bezit van vee of land, maar de mens zelf.
Dieren kun je bang maken op ieder moment dat je hen pijn doet. Maar dieren kun je niet angstig maken door te dreigen hen in de toekomst hun vrijheid te ontnemen of te martelen of te doden: dieren hebben nauwelijks begrip van de dag van morgen. Je kunt een koe niet bang maken voor straf in de toekomst, of een schaap voor zijn toekomstige dood. Het heeft geen zin om bomen met je bijl in de hand te bedreigen als ze niet voldoende vruchten geven, of zwaaiend met een brandende fakkel van een stuk landbouwgrond meer opbrengst te eisen. Je kunt met dreigende woorden een kip niet meer eieren laten leggen –  maar een mens kun je met dreigementen dwingen je zijn eieren af te geven!
Het ‘uitmelken’ van mensen is het meest winstgevende én destructieve beroep dat er ooit is geweest. De samenleving kan niet rationeel begrepen worden zolang we niet inzien hoe het echt zit: de menselijke samenleving bestaat uit een serie oogstbedrijven waar mensenboeren de anderen als mensenvee bezitten. Dit is een verwarrende kijk op het bestaan, want onze overheid zorgt toch voor gezondheidszorg en water en onderwijs en wegen? Dan moet er toch een mate van welwillendheid in het spel zijn? We hebben toch bepaalde vrijheden en mogen toch veronderstellen dat onze regeringen onze vrijheden beschermen…? Maar niets is minder waar.

Om hun opbrengsten te vergroten planten boeren hun gewassen op nauwkeurig bepaalde afstanden van elkaar of gunnen dieren grotere stallen of weideoppervlak, maar alleen als ze weten dat daarmee de opbrengst aan melk of vlees verhoogd wordt. In ons land (ons belasting-oogstbedrijf) schenkt onze boer ons een zekere mate van vrijheid, niet omdat hij vindt dat we dat verdienen maar omdat hij, in hedendaags jargon, zijn opbrengst wil maximaliseren.
Begint het te dagen hoe de kooi er uitziet waarin je werd geboren?
We onderscheiden een aantal ontwikkelingsfasen in het mensenoogstbedrijf. De eerste fase voltrok zich in de oudheid: rechtstreekse en hardhandig opgelegde dwang. Maar de productiviteit van de slaven bleef miserabel laag en ze moesten met grote kosten en middelen in bedwang worden gehouden.
De tweede fase was het Romeinse model waarin het slaven werd veroorloofd een beperkte mate van vrijheid, speelruimte en creativiteit te behouden, omdat dit hun productiviteit bleek te verhogen. Dit kwam de welvaart en rijkdom van de Romeinse samenleving ten goede, en daarmee de inkomsten en dus de macht van de Staat. Echter, door het innen van meer belastingen veranderde er in Rome iets wezenlijks: de staat ging ten onder omdat de financiële en economische speelruimte die het aanvankelijk zijn macht had gegeven, door diezelfde staat om zeep werd geholpen.
Na de ineenstorting van het Romeinse rijk volgde de fase met het feodale model. In plaats dat de keuterboertjes rechtstreeks eigendom waren van de landeigenaar bewerkten ze diens land, en ze mochten op dat land blijven wonen zolang ze pacht betaalden. Dit model vond zijn einde toen honderdduizenden meedogenloos van het land verdreven werden waar ze generaties lang hadden gewoond: door nieuwe technieken werden grotere bedrijven met minder personeel winstgevender en werden de mensen simpelweg gedumpt – in oogstjargon ‘doorgedraaid’ – als een seizoensoogst met een nu te lage opbrengst.
Naar mate meer en meer van hun land verdreven kleine boeren met hun gezinnen de steden overspoelden kregen de opkomende industriëlen een reusachtige voorraad goedkoop menselijk werkkapitaal tot hun beschikking.

Deze nieuwe heersende klasse mensenoogsters kwam er snel achter dat ze hun opbrengsten verder konden maximaliseren door het mensenvee de vrijheid te geven hun eigen beroep te laten kiezen. In dit ‘democratische’ model is rechtstreeks slavenbezit vervangen door wat in feite het maffiamodel is. De maffia is maar zelden rechtstreeks mensenboer. In plaats daarvan sturen ze hun mannetjes bij je langs om te ‘innen’, om je ‘uit te melken’ – in het geval van de staat in de vorm van de belastinginspecteur, of bij andere oogstbedrijven door een incassobureau of een advocaat met een dreigbrief.
De vrijheid om je je eigen beroep te laten kiezen verhoogt je productiviteit, en daarmee ook de opbrengst die je kunt afdragen aan je ‘eigenaars’; onze weinige vrijheden blijven ons vergund want ze leveren onze eigenaars extra bedrijfsresultaat op! De grote uitdaging van het democratische model is dat grotere vrijheid tegelijkertijd een gevaar vormt. Aanvankelijk hadden de heersende klassen profijt van de relatief vrije markt, menselijk kapitaal en werk. Maar naar gelang hun mensenvee meer gewend raakte aan hun vrijheden en toenemende welvaart, begonnen deze zich meer en meer af te vragen waarom ze eigenlijk leiders nodig hebben…?

Om het mensenvee veilig binnen het prikkeldraad van het oogstbedrijf te houden is een drievoudig proces vereist. De eerste vereiste is het indoctrineren van kinderen en jongeren dmv onderwijs en opvoeding.

Naar gelang de welvaart van democratieën groter werd, werd overal aan onderwijsinstellingen opgelegd de gedachtenwereld en de geest van het mensenvee de gewenste richting op te sturen. Eenmaal die richting ingeslagen gingen de inmiddels volwassen geworden jongeren op hun beurt deze geindoctrineerde denkwereld overbrengen op hun nageslacht. Na een paar generaties wist niemand meer dat ze verworden waren tot elkaars gedachtenpolitie, in dienst en tot groot voordeel –want het leidde tot een nog grotere oogstopbrengst- van de heersende klassen. Zodoende zijn wij zonder dit in de gaten te hebben, zelf verworden tot het prikkeldraad waarmee de boer zijn vee binnen de omheining houdt…

Begrijp je nu hoe de kooi er uitziet waarin je werd geboren?
Het tweede vereiste is om burgers tegen elkaar op te zetten, door het creëren van afhankelijkheid. Het is uiterst moeilijk om mensen rechtstreeks via dwang in het gareel te houden, en waar dit wel lukt is het fnuikend voor de productiviteit, zoals de situatie in Noord Korea laat zien. In gevangenschap vermeerdert de mens zich slecht en zijn werk levert te weinig op. Maar niet getreurd: als je mensen via die indoctrinatie kunt laten geloven dat ze vrij zijn leveren ze hun uitmelkers het meeste op. De beste truc om het vee langdurig die illusie van vrijheid te geven is om een deel van hen nader in je gelederen op te nemen (schrijver H.G. Wells wees ons hier al op in zijn Animal Farm: “Alle dieren zijn gelijk, maar sommige dieren zijn nog gelijker”). Dat deel is hierdoor in een afhankelijke positie binnen de bestaande hiërarchie terechtgekomen, en zal voortaan zijn eigen soortgenoten aanvallen als die wijzen op de vergaande hypocrisie en immoraliteit van het in onvrijheid houden van mensen! 

De boeren hebben ondertussen nauwelijks extra uitgaven om iedereen in bedwang te houden, omdat ze het nu immers zo hebben georganiseerd dat de koeien automatisch hun soortgenoten aanvallen zodra die in de openbaarheid brengen hoe het leven werkelijk in elkaar steekt. En ook de koeien die afhankelijk zijn geworden van de schijnbare goedheid van de boer zullen degenen die twijfelen aan de deugdzaamheid van menshouderij te vuur en te zwaard bestrijden of op z’n minst tot de orde roepen! Zij maken iedereen die echte vrijheid wil wijs: “Zo breng je je medekoeien schade toe”. Of die andere veel gehoorde leugens-om-eigen-bestwil: “het is in je eigen /ons aller belang”. Door de morele verantwoordelijkheid voor de vernietigende werking van het systeem in de schoenen te schuiven van hen die echte vrijheid willen wordt de levende have op uiterst geraffineerde wijze binnen de prikkeldraadomheining gehouden!
Het derde vereiste: bedenk voortdurende bedreiging van buitenaf (vroeger het communisme; nu de groeiende macht van China; internationaal terrorisme; de bankencrisis), zodat de angstige veemassa zich vastklampt aan de ‘beschermende’ maatregelen van de boeren en hun handlangers. Dit systeem van menshouderij nadert nu zijn eind. De ontzaglijke toename van welvaart in het Westen gedurende de 19e eeuw was het resultaat van financiële privileges voor de enkelen. Het gevolg was dat deze toename in welvaart het belang en de macht van de staat vergrootte, net zoals in het oude Rome. De groei van de staat is altijd in verhouding tot de economische privileges die eraan voorafgaan; die privileges creëren rijkdom, en rijkdom trekt dieven aan en de hebzucht van politieke parasieten die de privileges vervolgens om zeep helpen.

Anders gezegd verandert door de ongelijke verdeling van vrijheid de staat in een kankergezwel. De overheid die nog maar een paar generaties geleden klein begon wordt als een tumor groter en groter. En als de tumor plaatselijk niet nog groter kan groeien zaait deze zich uit; bij voorbeeld tot het gezwel dat nu de EU heet…Daarom bestaat er geen levensvatbaar of duurzaam alternatief: een werkelijk vrije en vreedzame samenleving is een samenleving zonder politieke leiders, zonder menshouderij en zonder ons onnodig geweld aandoende belastingen en een staat of “Unie” die heel ons leven bepaalt.
Zie je nu hoe de kooi er uitziet waarin je werd geboren?

De oplossing om echt vrij te worden is simpel, maar moeilijk te bereiken zolang we de gruwel van ons slaaf-zijn niet reël onder ogen willen zien – en we willen dat niet omdat de naakte waarheid zo gruwelijk en pijnlijk is! We dansen maar rond het vuur van het eindeloze geweld van een systeem dat zijn eigen einde tegenhoudt, en omdat we bang zijn neergesabeld te worden door de gedachtenpolitie en het andere, ‘gelijkere’ deel van de veestapel waar we zelf toe behoren.
Toch kunnen we alleen maar in het gelid gehouden worden zolang we weigeren om de omheining en het prikkeldraad te zien voor wat het is, en er overheen te springen… Wakker worden dus!

Samenvatting en vertaling Wim Kranendonk
Bron:  video op: http://urbangardenmagazine.com/2010/11/human-farming-the-story-of-our-enslavement/

Wij Worden Wakker

Advertenties

Over Obscura66

just a regular person with common interest.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s